Logopeda

Logorytmika

Grupowe zajęcia logorytmiczne są wspaniałym dopełnieniem i wzmocnieniem terapii logopedycznej. Odbywają się w max. 12 osobowych grupach, trwają 30 min. Koszt uczestnictwa w zajęciach to 30 zł. Zajęcia logorytmiczne prowadzi logopeda Anna Idzikowska – Guzy.

Głównym zadaniem logorytmiki jest usprawnianie słuchowe i ruchowe dzieci z zaburzeniami mowy. Na bazie ćwiczeń muzyczno-ruchowych stosuje się ćwiczenia słowno-ruchowe, których wiodącym składnikiem jest rytm. Podstawą, na której powinny opierać się zajęcia logorytmiczne jest piosenka. Walory terapeutyczne śpiewu w odniesieniu do dzieci z zaburzoną mową, wadami wymowy i jąkających się są niewątpliwe.

Wydłużanie sylab w śpiewie umożliwia dokładniejsze ukształtowanie samogłosek. Rytm i tempo piosenki przyczyniają się do płynnej wymowy tekstu. Śpiewanie piosenek wpływa na pogłębianie oddechu, aktywniejsze działanie przepony oraz wzmocnienie narządu głosowego. Teksty piosenek poszerzają wiadomości o świecie i otoczeniu, wzbogacają doświadczenie, kształtują uczucia, rozwijają słownictwo dziecka. Stwarzają możliwości prowadzenia ćwiczeń ortofonicznych kształtujących prawidłową wymowę oraz właściwe akcentowanie słów a także ćwiczeń emisyjnych kształtujących umiejętności prawidłowego władania głosem. Ruch przy muzyce stanowi doskonałe ćwiczenie słuchowo-ruchowe.

Nadrzędnym celem ćwiczeń logorytmicznych jest takie wykształcenie u dzieci wrażliwości słuchowej, która pozwala na odbiór poprawnego wzorca np. podawanego przez logopedę, a także wykształcenie umiejętności dokonywania samokontroli słuchowej, koniecznej w czasie mówienia. Słuchanie muzyki oraz ćwiczenia słuchowe są formą bardzo ważną w procesie usprawniania mowy. Rozwój percepcji słuchowej warunkuje rozwój mowy i myślenia dziecka. Wszystkie ćwiczenia ruchowe maja charakter zabawy.

Opracowała:
Anna Idzikowska - Guzy, Logopeda, Pedagog specjalny

Warsztaty Orffowskie (warsztaty muzykoterapeutyczne)

Są to warsztaty na których łączy się muzykę z innymi sztukami (np. teatr, plastyka). Wykorzystuje się do tego m.in. metodę Carla Orffa (metoda wychowania muzycznego), elementy relaksacji. Dzieci poznają dzieła muzyczne poprzez czynne uczestnictwo tj. taniec, grę na prostych instrumentach wykonanych przez dzieci, wykonywanie utworu z partytury, improwizacje, rysunek, piosenkę itp.

Prezentowane utwory są podstawą do opowiadania, obrazu, tańca, który dzieci tworzą spontanicznie. Zajęcia pobudzają wyobraźnię, uwrażliwiają. Na warsztatach dzieci uczą się, że wszystko co wydaje jakiś dźwięk może być instrumentem a kasztan i winogrono mogą być początkiem wesołego kanonu.

Zajęcia warsztatowe prowadzone są w grupie max. 12 osobowej, trwają 30 min. i kosztują 30 zł. Warsztaty orffowskie prowadzi logopeda Anna Idzikowska – Guzy.

Metoda Carla Orffa

Koncepcja Carla Orffa jest oparta na wychowaniu do muzyki przez zabawę. Orff przekonany o wzajemnym przenikaniu się muzyki i ruchu, dążył do uaktywnienia dzieci inspirując je do samodzielnego tworzenia poprzez kreowanie własnych pomysłów muzycznych.

Metoda zbudowana jest na trzech przenikających się elementach:

słowo - ćwiczenia mowy, rytmiczność mowy

• dzieci wyszukują rytm do słów
• wygrywają ten rytm na instrumentach,
• realizują rytm w ruchu, każdy ma swój sposób,
• wyszukują odpowiednie słowo lub zdanie do rytmów (mogą być to nazwy imion, kwiatów, kolorów itp.)
• powtarzają teksty wyliczanek, przysłów, wierszyków itp.
• mówią na różne sposoby: ze zmianą tempa, ze zmianą dynamiki (cicho-głośno itd.), ze zmianą rejestru (cicho-grubo itd.),
• akcentują głosem, bez głosu,
• wykonują dowolne ruchy (w stanie, chodzie, leżeniu itp.)

muzyka - moment, w którym dziecko potrafi zaśpiewać tekst z własną melodią, jest punktem wyjścia do budowania prostych form muzycznych. Pierwsze ćwiczenia opierają się na dwóch lub trzech dźwiękach. Są to śpiewane dialogi wykonywane w formie pytań i odpowiedzi. Mogą one być one wstępnym etapem do opracowania opowieści muzycznych lub umuzycznienia prostych tekstów z literatury dziecięcej, np. śpiewane pytanie: "Dzień dobry, jak się masz?"

ruch - z różnych tekstów wypływają różne formy ruchowe, w których można stosować instrumenty perkusyjne lub akompaniament własnym ciałem (klaskanie, tupanie, parskanie, mlaskanie itp.) występują tu rytmiczne gesty, ruchy, kroki oraz zabawy ruchowe, taneczne i inscenizowane. Każdy ruch powinien być wykonany pod wpływam przeżycia (emocji). Należy wprowadzić ćwiczenia z zakresu improwizacji ruchowej bez muzyki i z muzyką. 

Improwizacje ruchowe bez muzyki:

• naśladowanie czynności osób dorosłych,
• naśladowanie poruszania się zwierząt, ptaków, roślin,
• naśladowanie ruchu maszyn,
• naśladowanie ruchu nakręconych zabawek, czy też bąka, pajaca,
• odtwarzanie ruchem różnych figur geometrycznych, liter lub dowolnych rysunków,
• opowiadania ruchowe jakichś zdarzeń, przygód itp.

Improwizacje ruchowe z muzyką:

• dzieci słuchają, obserwują (ruch kroków i gestów kolegi) i powtarzają na instrumentach perkusyjnych lub klaskaniem rytm i dynamikę tych ruchów lub odwrotnie: grają na instrumentach i dostosowują ruch do rytmu i dynamiki muzyki,
• dzieci naśladują ruchem długości trwania dźwięku,
• reagują na pauzy w muzyce w dowolny sposób,
• tworzą gesty, ruchy efektów akustycznych głosu ludzkiego (syczenie, mruczenie, gwizdanie, miauczenie itp.),
• ilustruje piosenkę ruchem,
• bawią się przy muzyce
• wykonują opowieść ruchową podawaną przez nauczycielkę, np.: odlot ptaków,burza w lesie, przyroda budzi się do życia,
• tworzą opowiadanie taneczne w formie ronda: ABACAD itp.: przy czym A to część stała, w której biorą udział wszystkie dzieci, zaś B,C,D części zmienne jako partie solowe, wykonywane przez kolejne dzieci.

Metoda Carla Orffa pozwala na twórczą samodzielność dzieci, poszukiwanie różnych rozwiązań, odkrywanie coraz to innych, bogatszych środków wyrazu. Taka aktywność prowadzi do intensywnego rozbudzania wyobraźni i wrażliwości w ogólnym i muzycznym znaczeniu, do wejścia w bogaty świat muzyki, nawet przy niewielkiej wiedzy muzycznej dziecka.

„Metoda Orffa” jest nawet hasłem w Encyklopedii muzyki. Hasło to głosi, że „metoda Orffa polega na inspirowaniu i kierowaniu przez nauczyciela tworzeniem muzyki przez dziecko; tworzywem wyjściowym jest ekspresja rytmu i melodii, improwizacje muzyczno- ruchowe, budowanie najprostszych motywów i form dźwiękowych za pomocą specjalnego instrumentarium.”

Opracowała:
Anna Idzikowska - Guzy, Logopeda, Pedagog specjalny

Wszystkie specjalizacje:   Psycholog | Psychiatra | Neurolog | Neurolog dziecięcy | Logopeda | Integracja sensoryczna | Terapia uzależnień | Terapia NDT-Bobath