Terapia uzależnień

Jak rozpoznać problem uzależnienia?

Picie alkoholu staje się problemem, gdy:

• Zwiększa się ilość i częstotliwość wypijanego alkoholu.
• Gdy picie coraz częściej staje się lekarstwem na stres, napięcie, samotność, smutek itp.
• Narasta i postępuje koncentracja na sytuacjach związanych z piciem.
• Występuje niepokój w sytuacji niemożności napicia się.
• Nasilają się incydenty upojenia.
• Osoby bliskie coraz częściej wyrażają zaniepokojenie piciem oraz sugerują ograniczenie ilości lub powstrzymanie się od picia alkoholu.
• Trudno powstrzymać się od wypicia alkoholu nawet w sytuacjach np. prowadzenia pojazdów, w okresie ciąży i karmienia piersią, pomimo chorób wykluczających spożywanie alkoholu, a także przy spożywaniu leków wchodzących w reakcje z alkoholem.
• Rosną negatywne konsekwencje nadużywania alkoholu, a mimo to picie jest kontynuowane.

Diagnoza uzależnienia

Rozpoznanie uzależnienia wymaga stwierdzenia występowania co najmniej trzech z wymienionych poniżej objawów przez jakiś czas w ostatnim roku:

1. Silna potrzeba lub przymus picia alkoholu (tzw. głód alkoholowy) – człowiek ogarnięty jest niemal obsesyjnym myśleniem o alkoholu, w uczuciach dominuje złość, rozdrażnienie, niepokój. Może występować charakterystyczne uczucie ssania w żołądku, silne pragnienie.
2. Trudność w kontrolowaniu rozpoczęcia i zakończenia picia lub ilości wypijanego alkoholu. Trudno przewidzieć ile alkoholu się wypije, gdzie, z kim, jak picie się zakończy. Zawodzą próby czynienia postanowień dotyczących picia alkoholu.
3. Zespół abstynencyjny po odstawieniu alkoholu lub zmniejszeniu dawki. Charakteryzuje się różnymi dolegliwościami fizycznymi, jak uczucie wewnętrznego drżenia, ale też drżeniem rąk a nawet całego ciała, nadmierną potliwością, bólem głowy, bólami mięśniowymi, suchością w ustach i wzmożonym pragnieniem, nudnościami, wymiotami, biegunką. Może też występować przygnębienie, lęk, zaburzenia snu.
4. Zmiana tolerancji – te same dawki alkoholu wywołują coraz słabsze reakcje, istnieje wiec potrzeba zwiększenia ich, aby uzyskać dawne efekty.
5. Narastające zaniedbywanie innych zainteresowań – zdobywanie alkoholu, jego picie lub odzyskiwanie formy pochłania coraz więcej czasu. Dawne zainteresowania, cele życiowe przestają być ważne. Alkohol stopniowo staje się centralną sprawą w życiu, a koncentracja na nim odstawia na boczny tor sprawy rodzinne, zawodowe, zdrowotne.
6. Kontynuowanie picia mimo oczywistych o nierzadko dotkliwych następstw z niego wynikających.

Z uzależnieniem mamy do czynienia, kiedy człowiek nie może przewidzieć, kiedy zacznie pić ani ile wypije. Alkohol staje się dla niego najważniejszą sprawą w życiu, jemu poświęca większość swoich myśli i działań. Mimo wielu dotkliwych strat pije nadal.

Istotą każdej choroby jest odchodzenie od zdrowia. W większości chorób jest określona, dająca się opisać dynamika tego procesu choroby. Zwykle jest jakiś początek choroby, jej rozwój i koniec, jej obraz biologiczny, psychologiczny i skutki społeczne. Wszystko to ma zastosowanie do alkoholizmu, stąd uprawnione jest traktowanie alkoholizmu jako choroby i stosowanie zastępczego terminu "choroba alkoholowa" czy szerokiego terminu "uzależnienie chemiczne".

Opracowała:
Anna Odyniec - Specjalista psychoterapii uzależnień i współuzależnienia

Wszystkie specjalizacje:   Psycholog | Psychiatra | Neurolog | Neurolog dziecięcy | Logopeda | Integracja sensoryczna | Terapia uzależnień | Terapia NDT-Bobath